Zapoznaj się z poniższymi informacjami na temat polonu.
Polon jest silnie radioaktywnym, srebrzystoszarym metalem. Jego właściwości fizyczne i chemiczne są zbliżone do selenu.
Jest silnym emiterem promieniowania alfa – miligram $^{210}\text{Po}$ emituje tyle samo cząstek alfa co 4,5 grama $^{226}\text{Ra}$. Próbka polonu emanuje niebieską poświatą – jest to efekt wzbudzenia otaczającego ją powietrza. Jeden gram polonu wydziela 140 watów mocy, ogrzewając się przy tym do ponad 500°C. Z tego względu był niegdyś używany jako lekkie źródło ciepła w satelitach i pojazdach kosmicznych, na przykład w radzieckich Łunochodach do ogrzewania podzespołów podczas zimnych nocy księżycowych. Obecnie jest wciąż czasem stosowany jako wygodne, wysokowydajne źródło cząstek $\alpha$.
Polon ma 33 izotopy z przedziału mas 188–220. Nie ma stabilnych izotopów. Najtrwalszy izotop 209, o okresie połowicznego rozpadu wynoszącym 103 lata, nie występuje naturalnie. Jego nukleosynteza, podobnie jak izotopu 208 ($t_{1/2} = 2,9\ \text{lat}$), wymaga bombardowania ołowiu lub bizmutu naładowanymi cząstkami (protonami, deuteronami lub cząstkami $\alpha$) w synchrotronie. Najtrwalszym naturalnie występującym izotopem jest $^{210}\text{Po}$ o $t_{1/2} = 138,3\ \text{dnia}$. Produktem jego rozpadu jest stabilny izotop ołowiu $^{206}\text{Pb}$. Praktycznie wszystkie badania polonu prowadzone są z użyciem izotopu 210.
Polon występuje w skorupie ziemskiej w śladowych ilościach w rudach uranu oraz jako tlenek. Jego stężenie w tych rudach jest jednak tak małe ($7,4 \cdot 10^{-11}\ \text{g } ^{210}\text{Po} / \text{g } ^{238}\text{U}$), że przemysłowo opłaca się go otrzymywać na drodze bombardowania bizmutu neutronami:
$$^{209}_{83}\text{Bi} + ^{1}_{0}\text{n} \rightarrow ^{210}_{83}\text{Bi} + \gamma \xrightarrow{t_{1/2}=5,01\ \text{dnia}} ^{210}_{84}\text{Po} + \beta^- +$$
u_e
Powstały $^{210}\text{Po}$ jest oczyszczany przez destylację próżniową. Roczne naświetlanie kilograma bizmutu strumieniem $10^{24}\ \text{neutronów}/(\text{cm}^2 \cdot \text{s})$ daje ok. $25\ \text{mg } ^{210}\text{Po}$, co jest ilością niemożliwą do wyizolowania ze źródeł naturalnych. Światowa produkcja tego izotopu wynosi ok. 100 gramów rocznie. Ilość polonu w skorupie ziemskiej jest na tyle mała, że nie podaje się żadnych, nawet szacunkowych danych na ten temat.
Wybrane właściwości fizyczne polonu: gęstość $9196\ \dfrac{\text{kg}}{\text{m}^3}$, temperatura topnienia 254°C, temperatura wrzenia 962°C, ciepło właściwe $126\ \dfrac{\text{J}}{\text{kg} \cdot \text{K}}$.