W doświadczeniu 1. ustaloną masę gazu doskonałego poddano najpierw przemianie izochorycznej ze stanu $X$ do stanu $Y$, a następnie – przemianie izobarycznej ze stanu $Y$ do stanu $Z$. W doświadczeniu 2. ustaloną masę gazu doskonałego poddano najpierw przemianie izobarycznej ze stanu $X$ do stanu $W$, a następnie – przemianie izochorycznej ze stanu $W$ do stanu $Z$.
W obu doświadczeniach użyto tego samego gazu doskonałego o takiej samej masie.
Na rysunkach 1. i 2. przedstawiono wykresy zależności ciśnienia $p$ gazu od objętości $V$ gazu w przemianach $X \rightarrow Y \rightarrow Z$ oraz w przemianach $X \rightarrow W \rightarrow Z$. Osie na obu wykresach są wyskalowane tak samo.